religion ()
,
rzeczownik (1.1) religia
(1.1) religion; religions
(1.1) The law forbids discrimination on the grounds of race or religion. → Prawo zabrania dyskryminacji z powodu rasy, czy religii.
religious religiously religiousness, religious religionise, religionize
religion ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) religia
(1.1) en religion, religionen, religioner, religionerne
(1.1) Nogle religioner har en enkelt gud (monoteisme), mens andre har flere guder (polyteisme). → Niektóre religie mają jednego boga (monoteizm), podczas gdy inne mają wielu bogów (politeizm).
religiøs
religion ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) religia
(1.1) religions
(1.1) La religion est l'opium du peuple. → Religia jest opium ludu.
religieux, irréligieux religieusement
, -onis
religion ()
rzeczownik (1.1) religia
religiositate
religion ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) religia
religion ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) religia
(1.1) en religion, religionen, religioner, religionene
(1.1) Kristendommen er den største religionen i verden. → Chrześcijaństwo jest największą religią na świecie.
religion ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) religia
religion ()
rzeczownik (1.1) religia
religioso
religion ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) religia
religion ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) religia
(1.1) en religion, religionen, religioner, religionerna
(1.1) Ända in i vår tid var Sveriges befolkning mycket enhetlig både vad beträffar etniskt ursprung, språk, religion och kultur. → Aż do naszych czasów ludność Szwecji była bardzo jednolita zarówno jeśli chodzi o pochodzenie etniczne, jak i język, religię i kulturę.
(1.1) religionsfrihet • religionskunskap
religiös
religion ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) religia (1.2) religia (przedmiot nauczany w szkole)
(1.1) religion; religiona