__TOC__ finis ()
rzeczownik (1.1) koniec (dzieła literackiego)
finis ()
rzeczownik, rodzaj męski lub żeński (1.1) koniec, granica (1.2) cel (1.3) śmierć (1.4) ziemia, ląd, terytorium, kraj, państwo
(2.1) 2. per. sg. ind. praes. act. od: finio
(1.1) fīnis, fīnis ;
(1.1) limes , terminus (1.3) mors (1.4) civitas , terra
(1.1) principium (1.3) vita (1.4) mare
finio
W rodzaju żeńskim spotykane zwykle przed epoką klasyczną i po niej; w epoce klasycznej głównie w poezji, rzadko w prozie.
finis ()
rzeczownik (1.1) finisz (1.2) finisz
(1.1) hajrá
finiselés finisel