ръка ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) ręka
(1.1) ръка, określ. ръката; ръце
(1.1) Дай ръка. → Podaj mi rękę.
ръчка , ръкав , ръкавица , ръкойка , ръкуване ръчица , ръчичка ръкувам се ръчен, ръкавен ръчно
слагам ръка върху (нещо) → położyć (na czymś) rękę • вдигам ръка / ръце от (някого) → machnąć na (kogoś) ręką • имам златни ръце → mieć złote ręce
: ręka, ruka, ruka, ruka, ruka, рука, рука, рука, рука, ruka, roka, рака Słowo to ma bliskie analogie w językach bałtyckich, dlatego uważa się, iż jest to innowacja bałtosłowiańska, roka a zwłaszcza ranka, wiążące się etymologicznie z czasownikiem riñkti, renkù 'zbierać, zgarniać'