zranić ()
czasownik przechodni dokonany (1.1) zadać komuś ranę (1.2) spowodować skaleczenie (1.3) sprawić komuś przykrość czasownik zwrotny dokonany zranić się (2.1) skaleczyć się (2.2) zadać sobie nawzajem rany (2.3) sprawić sobie nawzajem przykrość
(1.1-3) (2.1-3)
(1.1) Nożownik zranił młodego mężczyznę. (1.3) Dziewczyna mnie zraniła, mówiąc, że mnie nie kocha. (2.1) Wczoraj zraniłem się nożem.
(1.1-3) zranić +
ranka , rana , zranienie ranić
białoruski: (1.1) раніць, параніць; (1.3) раніць, параніць bułgarski: (1.1) раня; (1.3) раня rosyjski: (1.1) ранить; (1.3) ранить