намір ()
zobacz zasady wymowy ukraińskiej
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) zamiar
(1.1)
(1.1) Іспа́нія, голову́юча в це піврі́ччя в ЄС, ма́є на́мір провести́ в понеді́лок е́кстрену нара́ду міні́стрів транспо́рту краї́н-чле́нів Євросою́зу. → Hiszpania, przewodnicząca w tym półroczu w UE, ma zamiar poprowadzić w poniedziałek nadzwyczajną naradę ministrów transportu krajów członkowskich Unii Europejskiej.
намірятися , наміритися