komenda ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) krótki, słowny rozkaz natychmiastowego podjęcia lub zaprzestania czegoś, wydany przez dowódcę, zwierzchnika, itp. (1.2) dowodzenie, kierowanie, komenderowanie, kierowanie czymś (1.3) urząd, na którego czele stoi komendant; też siedziba tego urzędu (1.4) instrukcja wykonania pewnej czynności przeznaczona dla systemu operacyjnego lub procesora komputera (1.5) część wojska będąca pod czyimś dowództwem
(1.1-5)
(1.1) Jeżeli dowódca da komendę, trzeba ją wykonać. (1.2) Ja major, ja nie mogę odstąpić żołnierzy, / Do mnie batalijonu komenda należy. (1.3) Byłem wczoraj na komendzie, ale niczego się nie dowiedziałem.
(1.1) dać / wydać komendę (1.2) trzymać / sprawować komendę (1.3) komenda policji
komendant zakomenderować
jak na komendę • mieć pod komendą
angielski: (1.1) command; (1.2) command; (1.3) (police) headquarters; (1.4) command czeski: (1.3) velitelství kaszubski: (1.1) kòmeńda ; (1.4) kòmeńda niemiecki: (1.1) Kommando rosyjski: (1.1) команда ; (1.2) командование ; (1.3) отделение słowacki: (1.3) veliteľstvo węgierski: (1.3) parancsnokság