__TOC__ tonika ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) funkcja harmoniczna rozładowująca napięcie tonalne (1.2) pierwszy stopień skali w systemie dur-moll
(1.1) akord toniczny, centrum tonalne, ośrodek ciążenia tonalnego, punkt ciążenia tonalnego, T (1.2) pryma (toniki)
(1.1) dominanta, subdominanta
hasło tonique do teorii muzyki wprowadził francuski kompozytor Jean-Philippe Rameau w Traktacie o harmonii (oryg. Traité de l'harmonie réduite à ses principes naturels) wydanym w 1722 r.
angielski: (1.1) tonic; (1.2) tonic chord baskijski: (1.2) tonika białoruski: (1.1) тоніка fiński: (1.1) toonika francuski: (1.1) tonique łaciński: (1.1) tonicus ; (1.2) tonicus niemiecki: (1.1) Tonika ukraiński: (1.1) тоніка włoski: (1.1) tonica
tonika ()
rzeczownik (1.1) tonika (1.2) tonik
toniko