krupy ()
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga (1.1) otłuczone ziarnoSłownik Staropolski, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, t. 3, s. 407. (1.2) kasza lub polewka gotowana z krup (1.1), polenta, plutes (1.3) opad w postaci drobnych grudek lodowych
(2.1) , i od: krupa (2.2) , i od: krup
(1.1) Sernik z krupami odróżnia się od innych ciast tym, że zawsze na wierzchu ciasta ma jasnobrązową kratę z ciasta i w tę kratę wrzucone krupy z kaszy gryczanejSyrnik z krupami - Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi.. (1.2) Wodnista polewka na krupach nie kusząc swym smakiem, nie zachęcała też do prędkiego jedzenia. (1.3) Krupom niesionym wiatrem trudno było się oprzeć, więc zrezygnowaliśmy z dalszej wspinaczki.
(1.1) krupy jęczmienne (1.3) krupy śnieżne
krupa , krupczatka , krupnik krupić się krupczaty, krupczatkowy
(1.1) liczyć krupy; przysłowia: krupa krupę goni • lepsze krupy uwrzałe, niż co wrzeją • nie sięgaj przez krupy do jagieł
(1.1)
angielski: (1.1) groats czeski: (1.1) kroupy niemiecki: (1.1) Graupen, Grützen rosyjski: (1.1) крупы