budownictwo ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) dział inżynierii zajmujący się wznoszeniem obiektów budowlanych (1.2) ogół zabudowań według ustalonego projektu, formy
(1.1-2)
(1.1) W budownictwie labradorytu używa się w celach dekoracyjnych. (1.2) Gdy Teodozjusz Wielki ogłosił chrześcijaństwo religią panującą, dawne kulty zaczęto systematycznie zwalczać, a całą pogańską kulturę i budownictwo sakralne niszczyć.
budownictwo drogowe • budownictwo komunalne • budownictwo lądowe • budownictwo mieszkaniowe • budownictwo modularne • budownictwo okrętowe • budownictwo segmentowe • budownictwo socjalne • budownictwo wodne • nowe budownictwo • tandetne budownictwo
(1.1) architektura (1.2) budynki, zabudowa, architektonika, konstrukcja
budowlany , zbudowanie , wybudowanie , budowa , budowanie , budowla , budowlaniec , budowlanka , budowniczy , budujący , budulec budować, wybudować, zbudować budowlany, budulcowy, budujący, budowniczy budująco
angielski: (1.1) structural engineering, building engineering, architecture, housing, construction business, construction industry; (1.2) building, construction białoruski: (1.1) будаўніцтва kaszubski: (1.1) bùdownictwò , bùdowanié , bùdacjô ; (1.2) bùdowizna niderlandzki: (1.1) bouw , bouwkunde niemiecki: (1.1) Bauwesen ; (1.2) Bauweise , Bebauung rosyjski: (1.1) строительство ukraiński: (1.1) будівництво