καλοσύνη () kalosýnī
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) dobroć, dobrotliwość (1.2) dobry uczynek, przysługa, grzeczność, uprzejmość (1.3) dobra pogoda
(1.1-3) F30a
(1.1) δείχνω καλοσύνη → okazywać dobroć (1.2) θα είχατε την καλοσύνη να → czy byłby pan tak uprzejmy i/czy byłaby pani tak uprzejma i/czy byliby państwo tak uprzejmi i
(1.1) αγαθότητα, ευγένεια (1.2) ευεργεσία, καλό (1.3) καλοκαιρία, ευδία
(1.1) κακία (1.3) κακοκαιρία
(1.1) προσόν (1.2) ενέργεια
καλό , καλοσύνεμα , καλός καλοσυνεύω καλός, καλοσυνάτος