ofiarować ()
czasownik przechodni dokonany ( ofiarowywać) (1.1) dać bezinteresownie (1.2) poświęcić coś lub kogoś ważkiej sprawie (1.3) złożyć ofiarę czasownik zwrotny dokonany ofiarować się ( ofiarowywać się) (2.1) okazać gotowość wykonania czegoś (2.2) złożyć siebie w ofierze
(1.1-3)
(1.1) Jako przyjacielską prowokację ofiarował mi wówczas Jarema w Bagdadzie piękną kasetę z farbami.
ofiarować pomoc
(1.1) oddać, podarować, przekazać, przeznaczyć, sprezentować, wspomóc
(1.1) dać
ofiarowywać ofiara, ofiarnik, ofiarność, ofiarodawca, ofiarodawczyni, ofiarowanie/ofiarowywanie ofiarowujący (się) ofiarny ofiarnie
angielski: (1.1) dedicate, bid, donate, proffer, subscribe; (1.2) victimize; (1.3) sacrifice duński: (1.1) ofre; (1.2) ofre; (1.3) ofre francuski: (1.1) offrir, donner; (1.3) sacrifier kaszubski: (1.1) òfiarowac; (2.1) òfiarowac sã rosyjski: (1.1) поже́ртвовать; (1.2) поже́ртвовать; (1.3) поже́ртвовать; (2.1) вы́зваться; (2.2) принести себя в жертву wilamowski: (1.1) öefjarowȧn; (1.2) öefjarowȧn; (1.3) öefjarowȧn włoski: (1.1) offrire, dare