ασθενής () asthenís
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) pacjent, chory rzeczownik, rodzaj żeński (2.1) pacjentka, chora przymiotnik (3.1) chory (3.2) słaby, delikatny, cherlawy, podupadły (3.3) słaby, marny, mierny, kiepski
(1.1) M22 (2.1) P10 (3.1-3) P10
(2.1) Η ασθενής βρίσκεται σε κρίσιμη κατάσταση. → Pacjentka jest w stanie krytycznym.
(1.1) θάλαμος ασθενών → sala chorych (3.2) ασθενής όραση → słaby wzrok • ασθενής ακοή → słaby słuch
(1.1) άρρωστος (3.1) άρρωστος (3.2) αδύνατος, μειωμένος
(3.1) υγιής (3.2) ισχυρός, δυνατός
ασθένεια ασθενικός ασθενώ
(1.1) κατά φαντασίαν ασθενής → chory z urojenia • η εγχείρηση πέτυχε αλλά ο ασθενής απέθανε → operacja się udała, ale pacjent zmarł • (przysłowie) ασθενής και οδοιπόρος αμαρτίαν ουκ έχει → chory i podróżny nie grzeszą (3.2) ασθενές φύλο → słaba płeć