__TOC__ tabula ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) tabliczka
tabulka
(1.1)
tabula ()
rzeczownik (1.1) deska (1.2) tablica (np. z tekstem ustaw, licytacji, ogłoszenia, wynikami głosowania; lista proskrypcyjna), tabliczka (do pisania), płytaJózef Korpanty, Słownik łacińsko-polski. I-Z, tom 2, Warszawa 2001, s. 828, ISBN 83-7195-472-7. (1.3) malowidło, obraz (na desce); deska, na której maluje się obraz (1.4) stół do gry w kości, szachownica (1.5) dokument, akt prawny, testament (1.6) rejestr, akta, archiwa (1.7) księga rachunkowa
(1) tabula, tabulae
(1.2) tabula rasa (1.2) tabula cerata → tabliczka woskowa • tabula ferrea → płyta żelazna (1.2) tabula legis → tablica z tekstem ustawy • lex duodecim tabularum → prawo dwunastu tablic (1.2) adesse ad tabulam → stanąć do licytacji (1.3) tabula picta → obraz, malowidło • tabula votiva → obraz wotywny (1.5) tabulas mutare → zmieniać testament (1.5) tabulae nuptiales → kontrakt ślubny • tabulae dotis → umowa majątkowa między małżonkami (1.7) conficere tabulas → prowadzić księgi rachunkowe
tabella
tabula ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) tabela, tabelka