Sychem ()
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna (1.1) starożytne miasto w środkowej Palestynie, przejściowo stolica Samarii; rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna (2.1) ; jedno z imion biblijnych
(1.1) (2.1)
(1.1) Gdy wracały z Sychem, zmrok zastał je w szczerym polu. (1.1) Roboam udał się do Sychem, bo w Sychem zebrał się cały Izrael, aby go ustanowić królemDruga Księga Kronik 10,1. (2.1) Obrawszy sobie miejsce w pobliżu tego miasta, nabył od synów Chamora, ojca Sychema, za sto kesitów kawał pola, na którym rozbił swe namiotyKsięga Rodzaju 33,18-19.
sychemita , sychemitka
< < (sehem) → „ramię” lub „grzbiet”
angielski: (1.1) Shechem; (2.1) Shechem arabski: (1.1) شکیم francuski: (1.1) Sichem; (2.1) Sichem hebrajski: (1.1) שכם łaciński: (1.1) Sichem, Sychem; (2.1) Sychem nowogrecki: (1.1) Συχέμ węgierski: (1.1) Szikem włoski: (1.1) Sichem ; (2.1) Sichem