__TOC__ laufer ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) giermek, sługa torujący drogę (1.2) ktoś, kto ma w zwyczaju włóczenie się (1.3) ktoś żywy, ruchliwy rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (2.1) (także ) bierka poruszająca się po szachownicy na skos; (2.2) rodzaj podłużnej serwety
(1.1-2) (2.1-2)
(1.1) Przed karetą biegną dwaj laufrowie z pochodniami. (1.2) Modlę się, by nasze córki nie wzięły sobie za mężów jakiś laufrów. (2.1) Laufer bije bierkę przeciwnika, zajmując jej pole. (2.2) Świeżo wyprany laufer równiutko leżał na ławie.
(1.1) giermek (1.2) włóczęga, włóczykij, tramp, , , (2.1) goniec, giermek (2.2) serweta, bieżnik
(1.1) sługa (2.1) figura (2.2) nakrycie
→ biegacz
angielski: (1.1) henchman; (1.2) wanderer, vagabond; (2.1) bishop; (2.2) runner włoski: (1.1) alfiere , portabandiera ; (1.2) vagabondo , girovago ; (2.1) alfiere ; (2.2) lungo centrino , tappetino
laufer ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) biegacz (1.2) biegacz (chrząszcz) (1.3) chodnik, dywanik (długi i wąski) (1.4) pomocnik (1.5) goniec, laufer (1.6) chodnik (tunel w kopalni) (1.7) wirnik, rotor
(1.1-5) łaufer; łaufyn
(1.1-7) łaufer, lōfer
lauferyn
Läufer