mizantrop ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) ktoś stroniący od ludzi, czujący do nich niechęć lub wręcz wrogość
(1.1)
(1.1) Od tego mizantropa z trzeciego piętra stronią nawet członkowie jego rodziny.
(1.1) zgorzkniały mizantrop
(1.1) odludek
mizantropia , mizantropijność mizantropka mizantropijny, mizantropiczny mizantropijnie, mizantropicznie
(misánthrōpos) → nienawidzący ludzi
angielski: (1.1) misanthropist, misanthrope baskijski: (1.1) misantropo białoruski: (1.1) чалавеканенаві́снік , мізантро́п bułgarski: (1.1) мизантро́п czeski: (1.1) mizantrop duński: (1.1) misantrop francuski: (1.1) misanthrope hiszpański: (1.1) misántropo irlandzki: (1.1) míchaidreamhach łotewski: (1.1) mizantrops niemiecki: (1.1) Misanthrop nowogrecki: (1.1) μισάνθρωπος (misánthropos) portugalski: (1.1) misantropo rosyjski: (1.1) человеконенави́стник , мизантро́п słowacki: (1.1) mizantrop słoweński: (1.1) mizantrop ukraiński: (1.1) людиноненави́сник , мізантро́п węgierski: (1.1) emberkerülő, mizantróp włoski: (1.1) misantropo
mizantrop ()
rzeczownik, rodzaj męski żywotny (1.1) mizantrop
(1.1)
mizantropie , misantropie
mizantrop ()
rzeczownik, rodzaj męski żywotny (1.1) mizantrop
mizantropia mizantropka mizantropický mizantropicky
mizantrop ()
rzeczownik, rodzaj męski żywotny (1.1) mizantrop
mizantropija mizantropski