strażnica ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) budynek, niekiedy wysoki, w którym pełni się straż; (1.2) budynek lub zespół budynków, w którym stacjonował pododdział ochraniający przydzielony odcinek granicy państwowej w Polsce (1.3) pododdział Wojsk Ochrony Pogranicza lub Straży Granicznej; (1.4) ostoja, świątynia w sensie kulturowym, społecznym itp. (1.5) strażniczka (1.6) remiza, budynek straży pożarnej
(1.1-5)
(1.1) W malborskich strażnicach rzadko czuwała straż zamkowa. (1.2) Wieczorna grupa wartownicza już powróciła do strażnicy. (1.3) Ze względu na trudne warunki terenowe strażnice mogły wystawiać placówki ochraniające granicę na odcinku od 3 do 7 kilometrów. (1.4) Dla wielu Jasna Góra stanowiła podczas zaborów strażnicę polskości. (1.5) Zaczynam pojmować, że nauka to strażnica każdego kroku człowiekaStefan Żeromski, Dzienniki.. (1.6) Strażnica OSP wreszcie zostanie dokończona. Wreszcie, bo budynek czeka na to ponad 30 lat! www.radiobielsko.pl
(1.2) strażnica WOP
(1.1) bocianówka
(1.1) budynek (1.2) budowla (1.3) oddział
straż , strażnik , strażniczka , Strażnica strażniczy
angielski: (1.1) watchtower baskijski: (1.1) talaia czeski: (1.1) strážní věž , špačkárna ; (1.2) strážnice duński: (1.1) vagttårn , kontroltårn esperanto: (1.1) gardistejo, gardejo, gvardiejo hiszpański: (1.1) atalaya , torre de vigilancia łaciński: (1.1) specula , vigilarium łotewski: (1.1) sargbūda niemiecki: (1.1) Wachturm, Wachtturm norweski (bokmål): (1.1) vakttårn norweski (nynorsk): (1.1) vakttårn szwedzki: (1.1) vakttorn węgierski: (1.1) őrtorony włoski: (1.1) torre d'avvistamento , camera della guardia