snuć ()
czasownik przechodni niedokonany ( wysnuć) (1.1) ciągnąć nić, przędzę (1.2) (w stosunku do planów) planować, zamierzać czasownik zwrotny snuć się (2.1) bezcelowo wałęsać się
(1.2) Przez cały miesiąc snuł plany dotyczące założenia firmy. (1.2) Autorzy snują wizję społeczeństwa zdemokratyzowanego, wizję awansu kulturalnego. (2.1) Opowiadał też o psie, który snuł się wśród turystów na szczycie w poszukiwaniu swojej pani.
snowacz , snucie
w chacie, gdzie brud, snuje się smród
bułgarski: (2.1) снова rosyjski: (1.1) сновать ukraiński: (2.1) блукати