błądzić ()
czasownik nieprzechodni niedokonany (1.1) poruszać się szukając właściwej drogi (1.2) poruszać się bez celu (1.3) postępować, myśleć mylnie
(1.1-3)
(1.1) Staszek nie błądzi, odnajduje mnie prawie zaraz, chyba nawet nie dotyka bieli rajstop. (1.2) Ręka powoli opada, głowa przechyla się w tył, wzrok błądzi po ścianie, wreszcie Vilbert przeciąga się i mówi dopełniając ironią półuśmiech do uśmiechu. (1.3) Autor bowiem uważa niegodziwych za głupców, którzy błądzą, narażając się na zgubę.
(1.2) błąkać się
błąd błędnie błędny
drugich prowadzimy, a sami błądzimy
angielski: (1.1) wander; (1.3) err, go wrong japoński: (1.1) 彷徨う (さまよう, samayou); (1.2) 彷徨う (さまよう, samayou); (1.3) 誤る (あやまる, ayamaru) litewski: (1.1) klysti; (1.3) klysti rosyjski: (1.1) блуждать; (1.2) блуждать; (1.3) ошибаться ukraiński: (1.1) блукати; (1.3) робити помилки