beniaminek ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) ulubione dziecko w rodzinie, zwykle najmłodsze, najbardziej rozpieszczane (1.2) osoba najmłodsza w grupie i przez to faworyzowana przez społeczność rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy (2.1) drużyna sportowa rozgrywająca swój pierwszy sezon w lidze, po awansie z niższej klasy rozgrywkowej
(1.1-2) (2.1)
(2.1) Absolutnym beniaminkiem ligi była Siarka Tarnobrzeg.
(2.1) beniaminek ekstraklasy / ligi / Bundesligi / Premier League • beniaminek awansował / zdeklasował
(2.1) spadkowicz
(1.1) ulubieniec
Beniamin , beniamin , Beniaminek , Beniamina
(1.1) < (imię najmłodszego syna biblijnego patriarchy Jakuba) (2.1) z (1.1) (najmłodszy w gronie)
niemiecki: (1.1) Benjamin , Nesthäkchen