kombinezon

__TOC__ kombinezon ()

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) jednoczęściowe ubranie ochronne;

(1.1)

(1.1) Normalnie odbijają się od osłony kokpitu, choć chętnie zagłębiłyby się w twoim kombinezonie i bebechach, by wydostać się po drugiej stronie. (1.1) Na naszych kombinezonach pojawiły się granatowe naszywki.

(1.1) kombinezon ochronny / lateksowy / piankowy / ortalionowy

< <

angielski: (1.1) boiler suit białoruski: (1.1) камбінезон bułgarski: (1.1) комбинезон czeski: (1.1) kombinéza francuski: (1.1) combinaison hiszpański: (1.1) mono nowogrecki: (1.1) φόρμα , εργατική στολή rosyjski: (1.1) комбинезон słowacki: (1.1) kombinéza słoweński: (1.1) kombinezon turecki: (1.1) göğüslük włoski: (1.1) tuta

kombinezon ()

rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) kombinezon