dziady ()
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga (1.1) obrzęd ludowy z terenu Kresów, podczas którego przywołuje się duchy zmarłych; ; (1.2) chmury (1.3) rupiecie, stare sprzęty (1.4) nasiona ostrzenia pospolitego, psiego języka (1.5) kopy siana na polu (1.6) rodzaj jabłek (1.7) chomąto z uprzężą (1.8) demony polne o charakterze pozytywnym, opiekujące się polami i zbiorami (1.9) łopian (1.10) jeżyna
(2.1) , i od: dziad
(1.1-7) ;
(1.1) W teraźniejszych czasach ponieważ światłe duchowieństwo i właściciele usiłowali wykorzenić zwyczaj połączony z zabobonnémi praktykami, i zbytkiem częstokroć nagannym; pospólstwo więc święci Dziady tajemnie w kaplicach lub pustych domach niedaleko cmentarza. Zastawia się tam pospolicie uczta z rozmaitego jadła, trunków, owoców, i wywołują się dusze nieboszczyków.
(1.1) odprawiać dziady
(1.5) dziadki (1.9) łopian, rzep
dziaders /, dziadzio , dziadzia , dziaduś , dziadostwo , dziadowanie , dziadyga , dziad , dziadzienie , zdziadzienie , dziadek , dziadziuś , dziadówka , dziadówa dziadować , dziadzieć , zdziadzieć dziadowski dziadowsko
(1.1)
(1.9) (1.10)