praeceptum ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) rozkaz, nakaz, przepis (1.2) rada, nauka, przestroga, zalecenie, wskazówka, pouczenie
(1.1) praeceptum, praeceptī
(1.2) Pythagorae vero praecepta, Democriti, Platonis, Aristotelis ceterorumque sapientium cotidiana perpetuis industriis culta non solum suis civibus, sed etiam omnibus gentibus recentes et floridos edunt fructusVitruvius Pollio, De architectura, 9, praefatio 2. → Zaś nauki Pitagorasa, Demokryta, Platona, Arystotelesa i pozostałych mędrców, uprawiane codziennie z nieustanną pracowitością wydają nowe i kwitnące owoce nie tylko ich współobywatelom, lecz także wszystkim narodomInformator o egzaminie maturalnym z języka łacińskiego i kultury antycznej od roku szkolnego 2014/2015, Centralna Komisja Egzaminacyjna, Warszawa, 2013, s. 14.
(1.1) praeceptum poenale → nakaz karnyJerzy Pieńkos, Słownik Łacińsko-Polski. Łacina w nauce i kulturze, Wydawnictwo Prawnicze, 1996, ISBN 83-219-0722-9 • praecepta iuris → przepisy prawa