bezsilność ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) cecha tego, co bezsilne; cecha osoby bezsilnej
(1.1)
(1.1) Pomyślał o tych, którzy musieli zginąć z bezsilności, wspomniał, jak święta Elżbieta, kiedy żyła jeszcze na ziemi, ona, święta jego domu i jego dzieciństwa, szlachetna księżna Turyngii, wysoko znamienita pani, sama chodziła w najuboższe miejsca i przynosiła chorym pocieszenie i odświeżenie.
(1.1) bezsilność +
(1.1) bezsiła, niemoc, bezradność, bezbronność
(1.1) cecha, uczucie
siła , bezsiła bezsilny bezsilnie siła
angielski: (1.1) powerlessness białoruski: (1.1) бяссілле duński: (1.1) magtesløshed niemiecki: (1.1) Hilflosigkeit , Machtlosigkeit , Kraftlosigkeit rosyjski: (1.1) бессилие słowacki: (1.1) bezmocnosť ukraiński: (1.1) безсильність