karalność ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) cecha tego, co karalne (1.2) fakt, że ktoś był wcześniej karany przez sąd
(1.1-2)
(1.1) karalność +
(1.1) karalność za przestępstwa / wykroczenia /… • wprowadzać / znieść / zaostrzyć / złagodzić karalność (1.2) wcześniejsza / dotychczasowa karalność • zapytanie o karalność
kara , karanie , ukaranie , karny karalny, karny karać
(1.1)
Liczba mnoga w tabeli odmiany została podana za Słownikiem gramatycznym języka polskiego. Inne słowniki (np.: Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego, Uniwersalny słownik języka polskiego) odnotowują, że rzeczownik ten nie tworzy liczby mnogiej. Autorzy Wielkiego słownika języka polskiego, podając formy w liczbie mnogiej, umieścili dopisek: „zwykle lp”.
angielski: (1.1) punishability; (1.2) punishability białoruski: (1.2) судзімасць bułgarski: (1.1) наказуемост ; (1.2) съдимост rosyjski: (1.2) судимость ukraiński: (1.1) караність ; (1.2) судимість