nienaruszalność ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) cecha tego, co nienaruszalne
(1.1)
(1.1) Wprowadzenie stanu wojennego między innymi powoduje czasowe zawieszenie lub ograniczenie określonych w Konstytucji Polskiej Rzeczpospolitej Ludowej podstawowych praw obywateli, a w szczególności wolności i nietykalności osobistej oraz nienaruszalności mieszkań.
(1.1) nienaruszalność +
(1.1) nienaruszalność terytorium / granic / miru domowego / własności / życia • nienaruszalność cielesna • całość i nienaruszalność
(1.1) pewność
nienaruszenie nienaruszalny nienaruszalnie
Liczba mnoga w tabeli odmiany została podana za Słownikiem gramatycznym języka polskiego. Inne słowniki (np.: Uniwersalny słownik języka polskiego) odnotowują, że rzeczownik ten nie tworzy liczby mnogiej.
białoruski: (1.1) непарушнасць bułgarski: (1.1) ненарушимост duński: (1.1) ukrænkelighed niemiecki: (1.1) Unverletzlichkeit rosyjski: (1.1) ненарушимость