schludność ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) cecha tego, co schludne; cecha tych, którzy są schludni
(1.1)
(1.1) schludność +
(1.1) uporządkowanie
(1.1) niechlujność
(1.1) zaleta
schludzenie schludzić schludny schludnie, schludno
(1.1)
Liczba mnoga w tabeli odmiany została podana za Słownikiem gramatycznym języka polskiego. Inne słowniki (np.: Uniwersalny słownik języka polskiego) odnotowują, że rzeczownik ten nie tworzy liczby mnogiej.
białoruski: (1.1) ахайнасць czeski: (1.1) úpravnost rosyjski: (1.1) опрятность , чистоплотность