bezecność ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) cecha tego, co bezecne; cecha tych, którzy są bezecni
(1.1)
(1.1) bezecność +
(1.1) niecność, podłość, nikczemność
(1.1) cecha, wada
bezeceństwo , bezecnik , bezecnica bezecny bezecnie bezecnie bezecnić
(1.1)
Formy potencjalne liczby mnogiej w tabeli odmiany zostały podane za Słownikiem gramatycznym języka polskiego. Inne słowniki (np.: Uniwersalny słownik języka polskiego) odnotowują, że rzeczownik ten nie tworzy liczby mnogiej.