topiel ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) głębokie miejsce w otwartym zbiorniku wodnym (1.2) miejsce wzburzenia się wody (1.3) grząskie bagno
(1.1-3)
(1.1) Za to, że zamyślili wymordować dzieci świętych - / kiedy to jedno Dziecię porzucone zostało i uratowane - / za karę zabrałeś im mnóstwo ich dzieci / i wygubiłeś ich razem w burzliwej topieliKsięga Mądrości 18,5, Biblia Tysiąclecia Online, Poznań 2003 (tłum. Stanisław Papier).. (1.2) I jak fala morska zaleje wybrzeże, a cofając się zostawia na piasku porosty, małże i rozmaite szczątki pokruszone w topieli, tak każda z tych szwedzkich fal odpływając zostawiała po sobie trupy rozrzucone tu i ówdzie po pochyłościHenryk Sienkiewicz, Potop (wyd. 1888).
(1.1) bezdenna / morska topiel (1.2) bulgocąca / wspieniona topiel (1.3) błotna / błotnista / grząska topiel
(1.1) głębina, topielisko (1.2) topielisko (1.3) grzęzawisko, topielisko
(1.3) bagno
topielisko , topielec /, topielica , topienie , utopienie topić , utopić topieliskowy
zwykle w