kenoza ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) wcielenie jako dobrowolne, zbawcze samouniżenie się Chrystusa, poprzez wyrzeczenie się atrybutów Bożych; (1.2) zstąpienie Ducha Świętego i jego przebywanie w Kościele
(1.1-2)
(1.1) Gdy mówimy o kenozie, często skupiamy się na tym co Jezus porzucił. Kenoza dotyczy również tego, co Chrystus przyjąłPytanie: Co to jest kenoza?, www.gotquestions.org. . (1.2) Duch dostosowuje się do tego ludzkiego sposobu postępowania i dlatego nie rozwala instytucji swoją nieograniczoną mocą, ale działa w nich uniżając się, wchodząc w kenozę Dariusz Kowalczyk, Kenoza Ducha w Kościele, www.deon.pl. .
(1.1) uniżenie, ogołocenie (1.2) samoograniczenie
kenotyczny
< → ogołocić
angielski: (1.1) kenosis; (1.2) kenosis francuski: (1.1) kénose ; (1.2) kénose hiszpański: (1.1) kénosis ; (1.2) kénosis niemiecki: (1.1) Kenosis ; (1.2) Kenosis włoski: (1.1) kenosis ; (1.2) kenosis