natarczywy ()
przymiotnik (1.1) żądający coś w sposób natrętny"Mały słownik języka polskiego, Warszawa 1969"
(1.1)
(1.1) Samiczki potrafią doskonale radzić sobie ze zbyt natarczywymi samcami.
(1.1) narzucający się, nieustępliwy, upierdliwy, namolny, nachalny, nalegający, uparty
natarczywość natarczywie
"Brückner Aleksander, Słownik etymologiczny języka polskiego, Warszawa 1974"
angielski: (1.1) importunate, insistent, strident, pushy arabski: (1.1) مصر białoruski: (1.1) назойлівы, дакучны, дакучлівы, надакучлівы, напорысты czeski: (1.1) neodbytný hiszpański: (1.1) terco, insistente, obstinado interlingua: (1.1) importun niemiecki: (1.1) zudringlich portugalski: (1.1) cacete rosyjski: (1.1) насто́йчивый, навя́зчивый ukraiński: (1.1) агресивний wilamowski: (1.1) cu̇dryḱliḱ włoski: (1.1) appiccicaticcio