Beherrschung ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) opanowywanie, opanowanie, panowanie, zawładanie, zawładnięcie (np. terytorium) (1.2) opanowywanie, opanowanie, powstrzymywanie, powstrzymanie, kontrola, trzymanie w ryzach (np. nerwów) (1.3) opanowywanie, opanowanie, umiejętność, znajomość (np. ortografii)
(1.1-3)Deklinacja rzeczowników w jęz. niemieckim
(1.1) Naturbeherrschung (1.2) Selbstbeherrschung • die/seine Beherrschung verlieren (1.3) Sprachbeherrschung
Beherrschen beherrschen beherrscht