__TOC__ savo ()
rzeczownik (1.1) ratunek, zbawienie
(1.1)
savi sava al sklavo mon' ne estas savo, li ĉiam restas sklavo • ne ekzistas savo kontraŭ malbona virino
savo ()
zaimek (1.1) swój, swoja, swoje, własny
(1.1) Pamečiau savo pieštuką. → Zgubiłem swój ołówek. (1.1) Mačiau tai savo akimis. → Widziałam to na własne oczy.
(1.1) savo ruožtu → ze swojej strony • savo nuožiūra → według swego zdania • savo iniciatyvà → własna inicjatywa • nurodyti savo požiūrį → ustosunkować się • pasakoti savo žodžiais → opowiadać własnymi słowami • mirti savo mirtimi → umrzeć śmiercią naturalną • eiti savo keliu → iść swoją drogą • daryti savo → robić swoje
kiekvienas savo prekę giria • bijo ir savo šešėlio • viskas savo laiku