korozja ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) proces niszczenia metalu lub innego materiału na skutek kontaktu z otoczeniem; (1.2) miejsce objęte korozją (1.1) (1.3) stopniowe tracenie walorów
(1.1-3)
(1.1) Cienka powłoka cyny na blaszanych puszkach z żywnością zapobiega korozji. (1.1) Kadłuby statków zabezpiecza się przed korozją przy pomocy anod cynkowych.
(1.1) korozja + (1.3) korozja +
(1.1) chronić / zabezpieczać / zabezpieczyć przed korozją • walczyć z korozją (1.2) usunąć / usuwać korozję • korozja na błotniku / drzwiach / nadkolu
(1.2) rdza; nagryzanie
korodowanie , skorodowanie korodować , skorodować korozyjny, skorodowany
→ gryzienie
angielski: (1.1) corrosion baskijski: (1.1) korrosio białoruski: (1.1) карозія bułgarski: (1.1) корозия duński: (1.1) korrosion esperanto: (1.1) korodo hiszpański: (1.1) corrosión kataloński: (1.1) corrosió niemiecki: (1.1) Korrosion norweski (bokmål): (1.1) korrosjon norweski (nynorsk): (1.1) korrosjon nowogrecki: (1.1) διάβρωση ; (1.3) διάβρωση rosyjski: (1.1) коррозия szwedzki: (1.1) korrosion ukraiński: (1.1) корозія węgierski: (1.1) korrózió włoski: (1.1) corrosione ; (1.3) corrosione