__TOC__ integrale ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) całka
(2.1) , i rodzaju nijakiego od integrālis
(1.1) integrāle, integrālis
(1.1) Quare etsi aequationis differentialis neutra pars integrationem algebraice admittit, tamen integrale completum algebraice exhiberi potest.Leonhard Euler, Institutiones calculi integralis, Petersburg 1768, s. 425. → Przez co chociaż żadna z części równania różniczkowego nie pozwala na całkowanie algebraiczne, pełna całka może mimo wszystko zostać przedstawiona algebraicznie.
integrābilitās , integrātiō integrō integrābilis, integrālis
integrale ()
przymiotnik (1.1) zupełny (1.2) pełnoziarnisty rzeczownik, rodzaj męski (2.1) całka
(2.1) integrale definito • integrale indefinito • integrale multiplo • integrale di superficie
integrazione
(2.1) zobacz też: Indeks:Włoski - Matematyka