iugum ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) jarzmo (1.2) zaprzęg, para zwierząt pociągowych (1.3) jarzmo niewoli (1.4) stan małżeński (1.5) pasmo lub grzbiet górski
(1.1-5) iugum, iugī
(1.4) coniugium
iugatio , iugulum , iunctio iugalis, iunctus iugo, iungo
(1.1) → łączyć, → jarzmoKrystyna Długosz-Kurczabowa, Stanisław Dubisz, Gramatyka historyczna języka polskiego, Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego, Warszawa 2001, s. 33. por. युग (yuga) → jarzmo, योग (yoga) → (po)łączenie, (z)jednoczenie; ζυγόν (zygon) > ζυγός (zygos) → waga, jarzmo; jungas → jarzmo, jungti → łączyć; geoc > yoke → jarzmo (1.2-5) od (1.1)
(1.1-5) alternatywna pisownia: jugum