prokreacja ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) płodzenie i rodzenie potomstwa
(1.1)
(1.1) Bronił praw kobiet do decydowania o prokreacji i własnej seksualnościSzkice o literaturze francuskiej, tom 1, Państwowy Instytut Wydawniczy, 1956. (1.1) W sferze stosunków społecznych islam propaguje model konserwatywnego układu społecznego ze ściśle określanymi rolami obydwu płci i reguluje drobiazgowo relacje w sferze prokreacjiBogusława Bednarczyk, Zbigniew Pasek, Piotr Stawiński, Religia a współczesne stosunki międzynarodowe, 2010, str. 37..
prokreacyjny, prokreatywny
angielski: (1.1) procreation białoruski (taraszkiewica): (1.1) пракрэацыя estoński: (1.1) paljunemine, sigimine fiński: (1.1) lisääntyminen francuski: (1.1) procréation hiszpański: (1.1) procreación interlingua: (1.1) procreation japoński: (1.1) (seishoku) koreański: (1.1) 증식, 번식 niemiecki: (1.1) Fortpflanzung , Zeugung rosyjski: (1.1) прокреация ukraiński: (1.1) прокреація węgierski: (1.1) szaporodás włoski: (1.1) procreazione