dezamortyzacja ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) przejmowanie przez państwo oraz sprzedaży dóbr należących do Kościoła trwający oficjalnie od końca XVIII w. do XX w Hiszpanii
(1.1)
(1.1) W pewnym sensie całokształt działań związanych z uwłaszczeniem kopalń Basków wpisywał się w prowadzony przez cały XIX wiek w Hiszpanii proces „dezamortyzacji”.Joanna Orzechowska-Wacławska, Baskowie: Powstawanie współczesnego narodu, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków 2014, ISBN 978-83-233-3797-3, str. 56. (1.1) Koszty całego przedsięwzięcia ponosił Kościół, ponieważ dezamortyzacja była kolejnym, po obciążeniach finansowych, bezwzględnym uderzeniem w przywileje ekonomiczne kleru.Barbara Obtułowicz, Książę Pokoju księciem wojny: polityka Manuela Godoya wobec Francji w latach 1792-1808, Wydawnictwo Naukowe WSP, 1999, str. 93.
(1.1) polityka dezamortyzacji
baskijski: (1.1) desamortizazio francuski: (1.1) désamortissement hiszpański: (1.1) desamortización kataloński: (1.1) desamortització