luj ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) niechlujny, mocno zaniedbany mężczyzna budzący wstręt swoim wyglądem (1.2) chuligan, drobny przestępca, łobuz, żul (1.3) heteroseksualny mężczyzna będący obiektem pożądania homoseksualisty, często również zgadzający się na współżycie rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy (2.1) ocena niedostateczna
(1.1-3) (2.1)
(1.1) Na ławce leżał luj, a obok w wózku stał cały jego dobytek. (1.2) Boję się puszczać Bartka samego na plac zabaw, bo tam się kręcą jacyś luje. (1.3) Studencik czytał mnie i znał mój stosunek do lujów, wiedział, że zawsze z nimi znajdę wspólny język, podobnie jak ze złodziejami i mafiosami, policjantami i tirowcami…Michał Witkowski Zbrodniarz i dziewczyna, Świat Książki, Warszawa 2014, ISBN 9788379432844 (1.3) Jeden policjant to był taki zajebisty luj, że wszystko przestało się dla mnie liczyć.
(1.1) glajdus, lurwas, ofyfla; lump, menel (1.2) luntrus, luńtrus; żul, zakapior (1.3) szwulek; parówa (2.1) luja, pała, gała
lujówa / lujówka lujowaty