kałdun ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) duży brzuch (1.2) potrawa w kształcie kuli, przygotowywana z ziemniaków i mięsaMałgorzata Stefaniak, „Absztyfikant założył ancug”, czyli o niemieckich zapożyczeniach we współczesnej polszczyźnie potocznej, w: Język, Komunikacja, Informacja nr 6/2011, red. I. Koutny, P. Nowak, s. 222.
(1.1-2)
(1.1) Pijesz tyle piwa, że urósł ci od niego ładny kałdun.
(1.1) brzuchol, brzuszysko, brzuszydło, bebzon, bandzioch, bebech
→ podroby bydlęce <
angielski: (1.1) paunch francuski: (1.1) bedaine rosyjski: (1.1) пузо