metonimia ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) figura retoryczna polegająca na zastąpieniu nazwy czegoś nazwą czegoś innego, co pozostaje z nim w uchwytnej zależności;
(1.1)
(1.1) zamiennia
Jan Czubek, Nieco o rozwoju języka, „Poradnik Językowy” nr 1/1902, s. 3.
angielski: (1.1) metonymy baskijski: (1.1) metonimia białoruski: (1.1) метанімія bułgarski: (1.1) метонимия czeski: (1.1) metonymie duński: (1.1) metonymi francuski: (1.1) métonymie hiszpański: (1.1) metonimia niemiecki: (1.1) Metonymie norweski (bokmål): (1.1) metonymi norweski (nynorsk): (1.1) metonymi nowogrecki: (1.1) μετωνυμία rosyjski: (1.1) метонимия słowacki: (1.1) metonymia szwedzki: (1.1) metonymi ukraiński: (1.1) метонімія węgierski: (1.1) metonímia włoski: (1.1) metonimia
metonimia ()
rzeczownik (1.1) metonimia
metonimia ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) metonimia
metonimia ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) metonimia, zamiennia