ukwiał ()
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy (1.1) , bezszkieletowe zwierzę z rzędu ukwiałów, prowadzące osiadłych lub półosiadłych tryb życia;
(1.1) Bo straszna to przecie myśl dla ludzkiego rozumu i nieznośne czucie dla serca matki sierocej, iż jej syn wałęsa się na dnie morza, nie mogąc znaleźć spoczynku, miotany i targany, z miejsca na miejsce przez tajemnicze i straszliwe oceanu potwory, jakoby w duszy szatana wyśnione - przez diabły morskie i rekiny, przez głowonogi ośmiornice, przez gruboskorupe langusty, ohydne kraby, oślizgłe mięczaki, ukwiały i jeżowce.
angielski: (1.1) sea anemone bułgarski: (1.1) актиния czeski: (1.1) sasanka duński: (1.1) søanemone esperanto: (1.1) aktinio, maranemono hiszpański: (1.1) anémona de mar niderlandzki: (1.1) zeeanemoon niemiecki: (1.1) Seeanemone nowogrecki: (1.1) θαλάσσια ανεμώνη portugalski: (1.1) anémona-do-mar rosyjski: (1.1) актиния rumuński: (1.1) anemonă-de-mare , actinie słoweński: (1.1) mórska vétrnica szwedzki: (1.1) anemon, havsanemon