wyrzec ()
czasownik dokonany (1.1) rzec, powiedzieć, wyrazić coś słowami czasownik zwrotny wyrzec się (2.1) wyprzeć się czegoś lub kogoś (2.2) zrezygnować z czegoś
(1.1) (2.1-2)
(1.1) Żydzi w Polsce pod względem wiary nie są jednolici. Dzielą się na wiele sekt, tak, że trudno jest wyrzec którzy są właściwie ortodoxamiAgaton Giller, Historja powstania narodu polskiego w 1861-1864 r., tom 3, Księgarnia Luxemburgska, Paryż 1870, str. 178.. (2.1) On wyrzekł się luteranizmu i został katolikiem. (2.2) Ponowoczesność stała się źródłem cierpień, człowiek zawarł kompromis – wyrzekł się szczęścia na rzecz poczucia bezpieczeństwaMartin Rehkopp, Polska 4:6 Niemcy, str. 74..
wyrzeczenie rzec
(1.1) niemiecki: (2.1) verstoßen rosyjski: (2.1) отречься szwedzki: (2.1) förneka, förskjuta, stöta bort; (2.2) avsäga sig, frånsäga sig, avstå, undvara, umbära, försaka