bendito ()

przymiotnik (1.1) błogosławiony, święcony (1.2) szczęśliwy (1.3) dobroduszny rzeczownik, rodzaj męski (2.1) prostak, kiep wykrzyknik (3.1) (wyraża ból, zdziwienie, zaskoczenie i inne): Matko święta, Chryste Panie

(4.1)

(1) bendito , bendita ; benditos , benditas

(1.1) agua bendita → woda święcona

(1.1) bienaventurado, santo (1.2) dichoso, contento (1.3) sencillo (2.1) bendito de Dios

(1.1) madito, condenado (1.2) desgraciado, infeliz (1.3) insolente

bendición bendecir

od bendecir