__TOC__ fela ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) drąg
(1.1)
fela ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) błąd, usterka, wada
(1.1) zrobic felã → zrobić błąd
(1.1) zmiłka
fela ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) skrzypce czasownik nieprzechodni (2.1) popełnić błąd, zawieść (2.2) brakować
(1.1) en fela, felan; felor, felorna (2) att fela, felar, felade, felat, fela!, pres. part. felande, perf. part. -
(1.1) fiol (2.1) göra fel, fallera (2.2) brista, fattas, saknas
fel (2.1) felande
(2) → błąd + …tworzy czasownik
przysłowie att fela är mänskligt • det är mänskligt att fela • även den bäste kan fela