wanilina ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) aromatyczna substancja występująca w owocach wanilii, otrzymywana również syntetycznie;
(1.1) Kawę zbożową otrzymuje się przez mieszanie w odpowiednich proporcjach uprażonych i zmielonych ziaren: żyta i jęczmienia oraz korzenia cykorii, z ewentualnym dodatkiem waniliny, cukru i innych dodatkówDanuta Kołożyn-Krajewska, Tadeusz Sikora, Towaroznawstwo żywności, WSiP, s. 210..
waniliówka , wanilia waniliowy, wanilinowy
angielski: (1.1) vanillin arabski: (1.1) فانيلين baskijski: (1.1) bainilina białoruski: (1.1) ванілін bułgarski: (1.1) ванилин czeski: (1.1) vanilin duński: (1.1) vanillin esperanto: (1.1) vanilino fiński: (1.1) vanilliini francuski: (1.1) vanilline hebrajski: (1.1) ונילין hiszpański: (1.1) vanilina japoński: (1.1) バニリン (banirin) kataloński: (1.1) vanil·lina kazachski: (1.1) ванилин macedoński: (1.1) ванилин niemiecki: (1.1) Vanillin ormiański: (1.1) վանիլին (v'anilin) perski: (1.1) وانیلین portugalski: (1.1) vanilina rosyjski: (1.1) ванилин słowacki: (1.1) vanilín tajski: (1.1) วานิลลิน węgierski: (1.1) vanillin włoski: (1.1) vanillina