__TOC__ kustodia ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) zakonna jednostka administracyjna niższa rangą od prowincji, zarządzana przez kustosza; (1.2) diecezja w Kościele Katolickim Mariawitów w Rzeczypospolitej Polskiej (1.3) naczynie liturgiczne służące do przechowywania hostii wystawianej w monstrancji; (1.4) pilnowanie czegoś, bycie odpowiedzialnym za coś
(1.1-4)
(1.1) Ojciec Tomasz odbył nowicjat w Kustodii Ziemi Świętej na przełomie 2000 i 2001 roku. (1.3) Akolita przełożył hostię z kustodii do monstrancji.
(1.1) Kustodia Ziemi Świętej • kustodia egipska / ukraińska
(1.3) naczynie
kustosz , kustoszka
→ straż, warta
angielski: (1.1) custody czeski: (1.1) kustodie francuski: (1.1) custodie hebrajski: (1.1) משמורת hiszpański: (1.1) custodia kataloński: (1.1) custòdia łaciński: (1.1) custodia ; (1.3) custodia niemiecki: (1.1) Kustodie ; (1.3) Custodia , Kustodia portugalski: (1.1) custódia rosyjski: (1.1) кустодия ukraiński: (1.1) кустодія węgierski: (1.1) kusztódia włoski: (1.1) custodia
kustodia ()
rzeczownik (1.1) monstracja
(1.1) eguzki saindu