__TOC__ militær ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) wojsko przymiotnik (2.1) wojskowy, militarny
(1) (et) militær, militæret, (2) militær, militært, militære
(2.1) Selv når bomberne ikke regner fra himlen, lever godt fem millioner palæstinensere under et brutalt, militært apartheidregime. → Nawet kiedy bomby nie spadają z nieba, prawie pięć milionów Palestyńczyków żyje w brutalnym, militarnym reżimie apartheidu. (2.1) Hunden var ikke i snor, og da det pludselig bragede løs med skud fra en militærøvelse, blev hunden skræmt og stak af. → Pies nie był na smyczy, a kiedy nagle rozległy się strzały pochodzące z ćwiczeń wojskowych, pies przestraszył się i uciekł.
militarisere militarisering , militarisme , militarist , militaristisk
militær ()
przymiotnik (1.1) wojskowy, militarny
militær ()
przymiotnik (1.1) wojskowy, militarny