__TOC__ barriere ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) bariera (fizyczna) (1.2) bariera (czynnik uniemożliwiający)
(1) en barriere, barrieren, barrierer, barriererne
(1.2) Eksperter har defineret og dokumenteret ti barrierer, som hindrer den bedst mulige behandling af psykisk syge danskere. → Eksperci zdefiniowali i udokumentowali dziesięć barier, które utrudniają najlepsze możliwe leczenie Duńczyków z chorobami psychicznymi.
(1.2) sprogbarriere → bariera językowa
(1.2) hindring
barriere ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) bariera
barriere ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) bariera