bezład ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) stan braku ładu, porządku
(1.1) bajzel, bałagan, chaos, dezorganizacja, nieład, nieporządek, zamieszanie
bezładny bezładnie bezładność
bez ładu < Henryk Gaertner, Gramatyka współczesnego języka polskiego. Część III, 1. Słowotwórstwo, Książnica – Atlas, Warszawa – Lwów 1934, s. 240.
angielski: (1.1) welter, disjointedness hiszpański: (1.1) desorden , desconcierto niemiecki: (1.1) Unordnung rosyjski: (1.1) расстройство ukraiński: (1.1) безлад